از محلی که قرمزی لب ها تشخیص داده می شود حفره ی دهان با پوشش سنگ فرشی چند لایه شروع شده و تا حلق ادامه دارد.

زبان کوچک در دهان

بافت پوششی حفره ی دهان

حفره ی دهان به وسیله ی اپی تلیوم سنگ فرشی مطبق پوشیده شده که می تواند شاخی، کمی شاخی یا غیر شاخی باشد که این امر بستگی به محل مورد نظر دارد.

مانند سلول های شاخی شده اپی درم، سلول های لایه ی سطحی دهان، دچار ریزش دائمی شده یا در سطح از بین می روند. برخلاف سلول های اپیدرم، سلول های سطحی جدا شده غیر شاخی یا شبه شاخی اپی تلیوم دهانی هسته های خود را حفظ می کنند.

لایه های سلول های شاخی شده در برابر ساییدگی مقاومت می کند و در مخاط جونده در لثه و کام سخت به خوبی تکامل یافته است. لامینا پروپریا این نواحی مستقیما بر روی پریوست استخوان زیرین مستقر شده است.

اپی تلیوم مطبق سنگ فرشی غیر شاخی در مخاط پوششی در کام نرم، گونه ها، کف دهان و حلق، ناحیه ی پشتی حفره ی دهان متصل به مری، غالبا دیده می شود.

مخاط مفروش کننده، بر روی یک زیر مخاط ضخیم حاوی تعداد زیادی غدد بزاقی فرعی و بافت لنفاوی قرار دارد. این غدد بزاقی به طور مداوم ترشح دارند و باعث حفظ رطوبت سطح مخاطی می شوند.

لثه ناحیه ای از بافت دهانی است که روی استخوان فک ها و قسمتی از دندان ها را می پوشاند. اپی تلیوم لثه، سنگ فرشی چند لایه ی شاخی شده است.

کام سقف دهان را می پوشاند و از دو بخش تشکیل شده است:کام سخت و کام نرم.

دهان

هر دو کام اپی تلیوم سنگ فرشی چند لایه دارند. منتها در کام سخت، این اپی تلیوم شاخی شده و در کام نرم غیر شاخی است. در قسمت پشتی کام سخت و تمام کام نرم غدد موکوسی وجود دارد. رنگ کام نرم قرمز تر از کام سخت می باشد.

دهان

حلق

حلق دارای دو قسمت فوقانی و تحتانی است ناحیه ی فوقانی را Nasophrynx  می گویند که دارای اپی تلیوم چند لایه ی کاذب مژه دار می باشد و ناحیه ی تحتانی را  Orophrynx  می نامند که اپی تلیوم سنگ فرشی چند لایه دارد. در آستر مخاط حلق تشکیلات لنفاوی فراوان و در زیر مخاط آن غدد سروزی موکسی و سپس عضلات مخطط حلق دیده می شود.

یک بخش مرکزی کاملا تکامل یافته از عضله ی مخطط در لب ها باعث شده که این ساختار ها برای خوردن، صحبت کردن و دیگر اشکال برقراری ارتباط، بسیار متحرک باشند. هر دو لب دارای سه سطح پوششی متفاوت می باشند:

الف. سطح مخاطی داخلی، دارای مخاط مفروش کننده با یک اپی تلیوم غیر شاخی ضخیم و تعداد زیادی غدد بزاقی فرعی لبی می باشد.

ب. ناحیه ی ورمیلیون، به رنگ قرمز در هر لب به وسیله ی لایه ی بسیار نازکی از اپی تلیوم سنگ فرشی چند لایه ی شاخی شده پوشیده شده و یک ناحیه ی انتقالی بین مخاط دهان و پوست می باشد.

این ناحیه فاقد غدد بزاقی و غدد عرق می باشد و به وسیله ی بزاق زبان مرطوب نگه داشته می شود. بافت همبند زیرین سرشار از اعصاب حسی و مویرگ های خونی است که باعث رنگ صورتی این ناحیه می شوند.

پ. سطح خارجی یک پوست نازک دارد که دارای لایه های اپیدرمی و درمی، غدد عرق و تعداد زیادی فولیکول های مو همراه با غدد چربی می باشد.

دهان و حلق
دهان
دهان